şimdi burayı "hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığı" temalı kuul cümlelerle doldurup "ah ! bizim zamanımızda buralar hep dutluktu.." şeklinde biten bir cörnılla "süslesem" bu, oldukça sıkıcı bir tavır olurdu.

hepimiz sıkıldık yüzünü guaj, saçlarını da ayakkabı boyasıyla boyayip kol uzatma teknikleri ile çekilmiş "devyınt" sanattan ve 6 yaşından beri nietzsche'ci, sartre'cı olup bach dinleyen, sandman okuyan 7 yaşındaki kitleden. o kadar sıkıldık ki önce onlar yokmuş gibi davranırken şimdi burası yokmuş gibi davranıyoruz.

şikayetçi değilim, en azından yeni mekanlarımız oldu artık. ayrıca değişiklik güzeldir.

çünkü çok sıkıldım "abi sözlüğün/devyıntın/feysbukun/ebenin boku çıktı yeeaaa" muhabbetinden. neyse ki blogger var. onun boku çıksa da "ulan banane, bana dokunmayan bin yaşasın" diyip sakin hayatıma geri dönebiliyorum. oley !

(işbu cörnılla da buraya bir geri sayım yaptığımın farkındasınızdır hehe.)